Sprawdź, co badamy

USG piersi (ultrasonografia piersi) to nieinwazyjne, bezbolesne badanie obrazowe, w którym fale ultradźwiękowe pokazują budowę tkanek piersi i pachowych węzłów chłonnych. Badanie jest bezpieczne także w ciąży i podczas karmienia.

Po co się je robi?

• Wykrywanie i różnicowanie zmian: guzki, torbiele (cysty), zmiany lite, ropnie, poszerzone przewody mleczne.

• Ocena „gęstej” tkanki gruczołowej (częsta u młodszych kobiet), gdzie mammografia bywa mniej czuła.

• Uzupełnienie badania mammograficznego  i/lub doprecyzowanie nieprawidłowości z mammografii/rezonansu oraz nawigacja biopsji.

Jak przebiega?

1. Leżysz na plecach; na skórę nakłada się żel.

2. Lekarz przesuwa głowicę po piersi i dołach pachowych.

3. Wynik opisowy jest zwykle od razu; do podsumowania opisu stosuje się klasyfikację BI-RADS (określa ryzyko i dalsze postępowanie).

4. Badanie trwa zwykle 10–15 min; po badaniu otrzymujesz opis i zdjęcia.

Kiedy szczególnie zalecane?

• Wyczuwalny guzek, ból, wydzielina z brodawki, nagłe zmiany skóry lub brodawki.

• Profilaktycznie u kobiet <40 r.ż. (zwłaszcza przy piersiach gęstych).

• Kontrola zmian znanych/łagodnych, po zabiegach, w ciąży i laktacji.

• Wysokie ryzyko raka piersi (rodzinne, genetyczne) – jako uzupełnienie mammografii/MRI.

Zalety i ograniczenia

Plusy: bezpieczne, dostępne, dobre do wykrywania torbieli i małych zmian litych; umożliwia biopsję celowaną.
Ograniczenia: słabiej wykrywa mikrozwapnienia; nie zastępuje mammografii w badaniach przesiewowych ogólnej populacji.

Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania. Zabierz ze sobą wcześniejsze wyniki USG.

Badania wykonują lekarze radiolodzy z certyfikatami potwierdzającymi ich uprawnienia.

Pracujemy na aparatach ultrasonograficznych firmy Simens Healthineers: Acuson NX3, Acuson Juniper, Acuson Redwood.

Jądra są częścią męskiego układu rozrodczego. Ich głównym zadaniem jest wytwarzanie plemników i hormonów. Jądra znajdują się w worku skórnym, zwanym moszną. Badanie USG tego obszaru obejmuje zatem jądra, najądrza i powrózek nasienny, znajdujące się w mosznie.

USG jąder (ultrasonografia moszny) to nieinwazyjne, bezbolesne badanie obrazowe jąder, najądrzy i powrózka nasiennego. Wykorzystuje fale ultradźwiękowe (często z Dopplerem do oceny przepływu krwi).

Po co się je robi?

• Ból / obrzęk / zaczerwienienie moszny (np. skręt jądra, zapalenie najądrza).

• Guzek lub zgrubienie – różnicowanie zmian litych i torbieli, podejrzenie nowotworu.

• Wodniak (hydrocele), żylaki powrózka (varicocele), krwiak po urazie.

• Niepłodność męska (ocena varicocele, budowy jąder).

• U dzieci: jądro niezstąpione, ostre dolegliwości bólowe.

• Kontrola po zabiegach.

Jak przebiega?

1. Leżysz na plecach; na skórę nakłada się żel.

2. Lekarz przykłada głowicę do moszny; zwykle bada oba jądra i doły pachwinowe; w dopplerze ocenia przepływ krwi.

3. Badanie trwa zwykle 10–15 min; po badaniu otrzymujesz opis i zdjęcia.

Jak się przygotować?

• Zadbaj o higienę okolicy; nie używaj kremów/pudrów tuż przed badaniem.

• Załóż luźną bieliznę/odzież.

• Zabierz ze sobą wcześniejsze wyniki/USG.

Co pokazuje?

• Zmiany lite vs torbiele, wodniak, krwiak.

• Przepływ krwi (kluczowy w skręcie jądra).

• Żylaki powrózka (poszerzone żyły z refluksem w próbie Valsalvy).

• Cechy sugerujące nowotwór – wymagają dalszej diagnostyki.

Zalety i ograniczenia

Plusy: szybkie, dostępne, bezpieczne; bardzo czułe w ostrych stanach moszny.
Ograniczenia: nie zawsze rozstrzyga rodzaj zmiany nowotworowej — rozpoznanie potwierdza histopatologia.

Kiedy natychmiast do lekarza/SOR?

• Nagły, silny ból jądra, wysokie ustawienie jądra, nudności/wymioty, obrzęk po urazie.
  To może być skręt jądra – liczą się godziny (najlepiej < 4–6 h), by uratować narząd.

Badania wykonują lekarze radiolodzy z certyfikatami potwierdzającymi ich uprawnienia.

Pracujemy na aparatach ultrasonograficznych firmy Simens Healthineers: Acuson NX3, Acuson Juniper, Acuson Redwood.

Tarczyca jest bardzo ważnym, choć często niedocenianym gruczołem dokrewnym. Produkowane przez nią hormony regulują niemal cały metabolizm. Są odpowiedzialne za poziom naszej aktywności, począwszy od częstości bicia serca, przez pracę gruczołów potowych, po nastrój. Mają ogromy wpływ na komfort życia.

USG tarczycy to nieinwazyjne, bezbolesne badanie ultrasonograficzne szyi, które obrazuje tarczy­cę i okoliczne węzły chłonne. Wykorzystuje fale ultradźwiękowe (bez promieniowania), więc jest bezpieczne także w ciąży.

Po co się je robi?

• Ocena guzków tarczycy: wielkość, budowa (lite/torbielowate), granice, zwapnienia, unaczynienie.

• Rozpoznanie wole (powiększona tarczyca) oraz zapaleń (np. autoimmunologiczne Hashimoto, podostre).

• Kontrola po leczeniu lub po operacji tarczycy.

• Ocena węzłów chłonnych szyi.

• Nawigacja biopsji cienkoigłowej (BAC/FNAB), gdy cechy są podejrzane.

Jak przebiega?

1. Leżysz na plecach z lekko odchyloną głową.

2. Na skórę szyi nakłada się żel; lekarz przykłada głowicę USG i ogląda tarczycę oraz węzły.

3. Badanie trwa zwykle 10–15 min; otrzymujesz opis i zdjęcia.

Na co zwraca uwagę opis?

• Liczba i wielkość guzków, ich echogeniczność, kształt, brzegi, mikrozwapnienia, unaczynienie.

• Często stosuje się klasyfikacje TI-RADS (np. ACR TI-RADS), które szacują ryzyko i sugerują dalsze postępowanie (obserwacja vs. biopsja).

Kiedy szczególnie zalecane?

• Wyczuwalny guzek lub powiększenie tarczycy/uczucie „guli” w gardle.

• Nieprawidłowości w badaniu palpacyjnym, chrypka, trudności w połykaniu/oddychaniu.

• Nieprawidłowe badania krwi (TSH, fT4, przeciwciała) w połączeniu z dolegliwościami.

• Choroby autoimmunologiczne tarczycy (Hashimoto, Graves-Basedow) – ocena struktury.

• Kontrola po zabiegach lub przy znanych guzkach.

Przygotowanie

• Brak specjalnych przygotowań. Wystarczy odsłonić szyję (bez naszyjników/ciasnych golfów).

• Zabierz wcześniejsze wyniki badań i poprzednie USG, jeśli masz.

Zalety i ograniczenia

Plusy: szybkie, dostępne, bezpieczne; dobrze wykrywa i charakteryzuje guzki; pomaga zdecydować o biopsji.
Ograniczenia: nie ocenia funkcji tarczycy (do tego służą badania krwi, ewentualnie scyntygrafia); rozpoznanie nowotworu ostatecznie potwierdza dopiero badanie histopatologiczne.

Badania wykonują lekarze radiolodzy z certyfikatami potwierdzającymi ich uprawnienia.

Pracujemy na aparatach ultrasonograficznych firmy Simens Healthineers: Acuson NX3, Acuson Juniper, Acuson Redwood.

Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej warto profilaktycznie wykonywać co najmniej raz na trzy lata (optymalnie co 1-2 lata).

USG jamy brzusznej to nieinwazyjne, bezbolesne badanie ultradźwiękowe narządów w obrębie brzucha. Nie wykorzystuje promieniowania – jest bezpieczne także w ciąży.

Co ocenia?

• Wątrobę, pęcherzyk żółciowy i drogi żółciowe

• Trzustkę, śledzionę

• Nerki i (zwykle) pęcherz moczowy, czasem nadnercza

• Duże naczynia (np. aortę) – często z USG dopplerem

• Płyn w jamie brzusznej, powiększone węzły, guzy/torbiele, kamienie żółciowe lub nerkowe, cechy zapalenia

Kiedy się je robi?

• Ból brzucha, wzdęcia, utrata apetytu/masy ciała, żółtaczka

• Podejrzenie kamicy żółciowej/nerkowej, zapaleń, torbieli, guzów

• Kontrola po zabiegach, w chorobach przewlekłych wątroby/trzustki/nerek

• Profilaktycznie (np. ocena aorty u mężczyzn 65+ po latach palenia – jako wstępny przesiew tętniaka)

Jak przebiega?

1. Leżysz na plecach; na skórę nakłada się żel.

2. Lekarz przesuwa głowicę po brzuchu; prosisz czasem o wstrzymanie oddechu lub zmianę pozycji.

3. Badanie trwa zwykle 10–15 minut; wynik opisowy jest często od razu.

Jak się przygotować?

Do badania narządów jamy brzusznej pacjent powinien być jeden dzień na diecie lekkostrawnej i po przyjęciu preparatów usuwających powietrze z jelit (dostępne bez recepty – Espumisan, BoboGast, Bobotic). Na około 6 godzin przed badaniem powinien się powstrzymać przed spożywaniem pokarmów i napojów gazowanych, nie żuć gumy i nie palić papierosów.

Do badania narządów miednicy mniejszej (np. badanie gruczołu krokowego, pęcherza, przydatków) powinien mieć wypełniony pęcherz moczowy, który staje się wtedy tzw. oknem ultrasonograficznym (czyli wypić 1–1.5 l wody na 2 godziny przed badaniem i nie oddawać moczu).

Zalety i ograniczenia

Plusy: szybkie, dostępne, bezpieczne; dobrze wykrywa kamienie, torbiele, płyn i wiele zmian ogniskowych; umożliwia biopsję celowaną.
Ograniczenia: gaz w jelitach, otyłość i żebra mogą utrudniać interpretację obrazu; badanie nie zastępuje TK/MRI, gdy potrzebne są bardzo szczegółowe informacje lub ocena jelit.

Badania wykonują lekarze radiolodzy z certyfikatami potwierdzającymi ich uprawnienia.

Pracujemy na aparatach ultrasonograficznych firmy Simens Healthineers: Acuson NX3, Acuson Juniper, Acuson Redwood.

Badanie dermatoskopowe (dermoskopia) to nieinwazyjna, bezbolesna ocena zmian skórnych przy użyciu dermatoskopu — lupy z oświetleniem (często spolaryzowanym), która powiększa i uwidacznia struktury skóry niewidoczne gołym okiem.

Po co się je robi?

• Wczesne wykrywanie czerniaka i innych nowotworów skóry (rak podstawnokomórkowy, kolczystokomórkowy).

• Różnicowanie zmian łagodnych (znamiona, brodawki łojotokowe, naczyniaki, włókniaki itd.).

• Monitorowanie podejrzanych znamion w czasie (z dokumentacją foto/wideodermoskopią).

Jak wygląda badanie?

1. Lekarz przykłada dermatoskop do skóry (z żelem/alkoholem lub w trybie bezkontaktowym).

2. Ocenia charakterystyczne struktury i naczynia; często wykonuje zdjęcia do porównania w przyszłości.

3. Badanie trwa 10-15 minut.

4. Wynik jest zwykle od razu: zmiana łagodna / do obserwacji / do wycięcia i badania histopatologicznego (jedyna metoda potwierdzająca rozpoznanie).

Jak się przygotować?

• Usuń kosmetyki z badanych miejsc (makijaż, samoopalacz); z paznokci – lakier/żel.

• Nie opalaj świeżo skóry przed kontrolą; nie drażnij/nie zdrapuj zmian.

Kiedy szczególnie warto wykonać badanie?

• Nowe, szybko rosnące lub zmieniające się znamiona (zasada ABCDE: Asymetria, Brzeg nierówny, Color/kolor niejednorodny, Diameter/średnica >6 mm, Ewolucja/zmiana).

• Wysokie ryzyko: liczne znamiona (>50), jasna karnacja, oparzenia słoneczne w przeszłości, osobista/rodzinna historia czerniaka, immunosupresja.

• Kontrole przesiewowe całego ciała – zwykle co 6–12 miesięcy u osób z podwyższonym ryzykiem; krótsze odstępy (np. 3 mies.) przy krótkoterminowej obserwacji zmian.

Dermoskopia nie zastępuje biopsji – podejrzane zmiany należy wyciąć i zbadać histopatologicznie.

Część nowotworów (np. czerniak guzkowy) może dawać mniej typowe obrazy – stąd ważne są regularne kontrole i dokumentacja foto.

Badanie wykonywane jest przez lekarza dermatologa.

Oko ze względu na swoją budowę i funkcje jest stale narażone na wpływ czynników zewnętrznych. Bywa przeciążone np. ze względu na długotrwałą pracę przy komputerze, nieodpowiednio nawilżone oraz łatwo ulega urazom. Oprócz tego zdarza się, że w wyniku zakażeń bakteryjnych, wirusowych, schorzeń przewlekłych czy starzenia się organizmu choruje i nie może działać prawidłowo. 

Do chorób oczu zalicza się wszystkie problemy, które dotyczą gałki ocznej – m.in. rogówki, siatkówki, soczewki, a także nerwu wzrokowego, spojówki i struktur otaczających oko – powiek.

Najczęstszymi chorobami oczu są: jaskra, zaćma, odwarstwienie siatkówki, stany zapalne, np. zapalenie spojówek, zwyrodnienie plamki żółtej, zespół suchego oka, retinopatia cukrzycowa.

Konsultacja okulistyczna obejmuje:

— badanie przedniego i tylnego odcinka oka: powieki, spojówka, twardówka, rogówka, tęczówka, soczewka (badanie w lampie szczelinowej),

— badanie dna oka — ocena siatkówki, naczyń, tarczy nerwu wzrokowego i plamki żółtej (badanie w lampie szczelinowej lub oftalmoskopem),

— pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego (tonometr),

— zalecenia dotyczące dalszego postępowania.

BADANIE DNA OKA pozwala zdiagnozować nie tylko wiele chorób narządu wzroku, ale także monitorować zmiany na dnie oka wynikające z postępu chorób ogólnoustrojowych, takich jak nadciśnienie tętnicze czy cukrzyca. 

W przypadku chorób oczu wskazaniem do badania są ubytki w polu widzenia (centralnym lub obwodowym), osłabienie ostrości wzroku, zaburzenia widzenia barw, uczucie braku widzenia z jednej strony, widzenie nasilonych błysków światła czy czarnych punktów. W przypadku chorób ogólnoustrojowych podstawowymi wskazaniami do badania dna oka są wszystkie choroby naczyniowe, czyli nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, miażdżyca oraz choroby neurologiczne.

Specjaliści zalecają także, aby przed 40 rokiem życia wykonywać to badanie raz na 3 lata, pomiędzy 40. a 50. rokiem życia raz na dwa lata, a po pięćdziesiątce raz w roku. Jeżeli w rodzinie występowała jaskra, należy się przebadać po 35. roku życia, w przypadku krótkowzroczności powyżej 3,5 dioptrii warto zbadać dno oka, zwłaszcza obwód siatkówki, w celu zbadania predyspozycji do odwarstwienia się siatkówki.

Prawidłowe CIŚNIENIE WEWNĄTRZGAŁKOWE jest konieczne do funkcjonowania oka jako układu optycznego, którego ścianki muszą być gładkie i napięte. Napięcie to zapewnia produkowana w oku ciecz wodnista. Jej nieprzerwane wytwarzanie i ciągły odpływ są także konieczne do odżywiania optycznych elementów oka, takich jak soczewka i rogówka, które nie mają własnych naczyń krwionośnych. Ciśnienie w oku ma prawidłową wartość, gdy ciecz wodnista jest produkowana z taką samą prędkością, z jaką odpływa. Jego statystyczna norma wynosi od 10 do 21 mm Hg.

Zbyt wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe prowadzi do zaniku warstwy włókien nerwowych siatkówki nerwu wzrokowego, czyli jaskry. W przebiegu jaskry może nastąpić całkowita i nieodwracalna utrata wzroku.

Większość przypadków jaskry rozwija się po 40. roku życia. powinno się je przeprowadzać kontrolnie u osób po 40. roku życia, przede wszystkim u dalekowidzów, kiedy gałki oczne są małe i predysponują do pojawienia się jaskry. Badanie ciśnienia śródgałkowego (tonometrię) przeprowadza się także w przypadkach bólu głowy, bólu okolicy oczodołu lub oka.

Kardiolog to lekarz specjalizujący się w profilaktyce, diagnozowaniu i leczeniu chorób układu krążenia, czyli mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych. Jednymi z częściej zgłaszanych na konsultacji kardiologicznej dolegliwości są objawy arytmii, choroby wieńcowej, miażdżycy.

Do konsultacji kardiologicznej powinny skłonić takie symptomy jak m.in. duszność, szybka męczliwość, zadyszka przy niewielkim wysiłku fizycznym, omdlenia, utraty przytomności, zasłabnięcia, zawroty głowy, uczucie kołatania lub nierównego bicia serca, podwyższone lub obniżone ciśnienie tętnicze krwi, przyspieszone (tachykardia) lub spowolnione bicie serca (bradykardia), zimne dłonie, opuchnięte kostki, obrzęk twarzy czy uczucie ściskania w klatce piersiowej.

Do kardiologa warto zgłosić się także profilaktycznie, zwłaszcza jeśli w rodzinie występują choroby układu krążenia, podejmujemy decyzję o uprawianiu sportów wyczynowych lub przygotowujemy się do dużej operacji.

Wizyta u kardiologa, tak samo jak u każdego innego specjalisty, rozpoczyna się wywiadu medycznego. Następnie lekarz wykonuje badanie fizykalne, które może uzupełnić badaniem EKG.

Jeśli były wykonywane w ostatnim czasie jakieś badania, pacjent powinien zabrać ze sobą ich wyniki.

Zalecamy przed konsultacją skorzystać z badania lipidów krwi - Zapisz się

Lipidogram to wynik badania polegającego na pomiarze stężeń we krwi substancji tłuszczowych, zwanych inaczej lipidami. W skład pełnego lipidogramu wchodzą pomiary poziomu:

• cholesterolu całkowitego,
• cholesterolu LDL,
• cholesterolu HDL,
• tróglicerydów,
• cholesterolu non-HDL.

Parametry lipidowe informują o ryzyku rozwoju miażdżycozależnych chorób układu sercowo-naczyniowego.

Hemoglobina glikowana obrazuje średnie stężenie glukozy w ciągu 2–3 miesięcy poprzedzających badanie.

Badanie służy do rozpoznawania cukrzycy i stanów przedcukrzycowych (zalecenia PTD 2022) oraz informuje o skuteczności leczenia cukrzycy i pomaga lekarzowi podejmować decyzje dotyczące dalszego leczenia oraz oszacować rokowanie co do rozwoju powikłań cukrzycy.

Prawidłowy poziom hemoglobiny glikowanej zmniejsza ryzyko rozwoju odległych powikłań cukrzycy – nerkowych, ocznych czy sercowych.

Badanie trwa kilka minut. Nie wymaga przygotowania. Polega na pobraniu 40 μl krwi włośniczkowej.

Pacjenci z nieprawidłowymi wynikami badań będą mogli na miejscu skorzystać z konsultacji kardiologicznej oraz badań dodatkowych takich jak EKG i Echo serca.

Echokardiografia serca (echo serca) to badanie obrazowe z wykorzystaniem fal ultradźwiękowych, które ukazuje poszczególne części serca oraz umożliwia ocenę funkcjonowania jam i zastawek serca. Jest badaniem bezpiecznym i nieinwazyjnym.

Badanie trwa 15-20 minut. Nie wymaga specjalnego przygotowania. W trakcie badania pacjent leży na lewym boku, z lewą ręką uniesioną do góry i ułożoną za głową, a prawą ręką ułożoną wzdłuż tułowia. Na głowicę ultradźwiękową nakłada się żel, a następnie przykłada w wyznaczonych miejscach na klatce piersiowej. Odpowiednio silne dociśnięcie głowicy i poruszanie jej pozwala uzyskać najbardziej optymalne obrazy serca.

Na badanie kieruje lekarz kardiolog.

USG doppler tętnic szyjnych i kręgowych to nieinwazyjne badanie ultradźwiękowe oceniające budowę i przepływ krwi w tętnicach doprowadzających krew do mózgu (tętnice szyjne wspólne i wewnętrzne, kręgowe). 

Po co się je robi?

• Wykrywanie miażdżycy: blaszek, zwężeń i ich stopnia (ocena ryzyka udaru/TIA*).
• Ocena pęknięcia/owrzodzenia blaszki (większe ryzyko zatorów).
• Sprawdzenie kierunku i prędkości przepływu (np. zespół podkradania – subclavian steal).
• Kontrola po endarterektomii/stencie i w monitorowaniu leczenia.
• Rzadziej: tętniaki, rozwarstwienia, hipoplazja tętnic kręgowych.

Kiedy szczególnie zalecane?

• Objawy niedokrwienia mózgu: przemijające niedowłady, zaburzenia mowy, amaurosis fugax, zawroty, nagłe zaburzenia widzenia.
• Szum nad tętnicą szyjną w osłuchiwaniu.
• Czynniki ryzyka: nadciśnienie, cukrzyca, dyslipidemia, palenie, choroba wieńcowa, wiek 55+.
• Kontrola po zabiegach naczyniowych lub przy znanych zwężeniach.

Jak przebiega?

• Leżysz na plecach z lekko odchyloną głową.
• Lekarz przykłada głowicę z żelem do szyi i w okolicy obojczyków; bada obie strony.
• W trybie B-mode ocenia się ściany i blaszki, w dopplerze – prędkości i kierunek przepływu.
• Trwa zwykle 15–30 minut; otrzymujesz opis i zdjęcia, czasem z podaną szacunkową % wielkością zwężenia.

Jak się przygotować?

• Bez specjalnych przygotowań. Nie trzeba być na czczo.
• Unikaj gęstych kremów na szyję w dniu badania; zabierz wcześniejsze wyniki.
• Nie odstawiaj leków (w tym przeciwpłytkowych/statyn) bez zaleceń lekarza.

Co oznacza wynik?

• Brak istotnych zmian → profilaktyka i kontrola wg lekarza.
• Zwężenie niewielkie/umiarkowane → intensywna kontrola czynników ryzyka, zwykle leczenie zachowawcze.
• Zwężenie duże/podejrzane blaszki niestabilne → pilna konsultacja naczyniowa (ew. endarterektomia/stent). Decyzja zależy od objawów, % zwężenia i ogólnego ryzyka.

Zalety i ograniczenia

Plusy: szybkie, bezpieczne, powtarzalne; dobrze wykrywa zwężenia i ocenia hemodynamikę.

Ograniczenia: obraz może utrudniać zwapnienie lub wysokie położenie bifurkacji; badanie jest zależne od operatora – czasem potrzebne CTA/MRA dla pełnej oceny.

Badania wykonują lekarze radiolodzy z certyfikatami potwierdzającymi ich uprawnienia.

Pracujemy na aparatach ultrasonograficznych firmy Simens Healthineers: Acuson NX3, Acuson Juniper, Acuson Redwood.

Kiedy pilnie do lekarza/SOR?

Nagłe objawy udaru/TIA*: opadnięty kącik ust, nagły niedowład, zaburzenia mowy/widzenia – dzwoń 112. Leczenie jest skuteczne tylko w krótkim „oknie czasowym”.

*TIA - (ang. Transient Ischemic Attack) to przemijający epizod niedokrwienia mózgu z nagłymi objawami „jak przy udarze”, które ustępują całkowicie (zwykle w ciągu minut, najczęściej < 60 min; bez trwałego uszkodzenia w MRI). To ostry stan zagrożenia zdrowia i życia – wymaga natychmiastowej diagnostyki jak udar.

Typowe objawy (nagły początek!)

• jednostronny niedowład/drętwienie twarzy, ręki lub nogi
• zaburzenia mowy (bełkot, trudność w mówieniu/rozumieniu)
• zaburzenia widzenia (nagła ślepota w jednym oku – amaurosis fugax, podwójne widzenie, ubytek pola)
• nagłe zawroty, chwiejność, ataksja, zaburzenia połykania

Co robić?

Traktuj jak udar mózgu – dzwoń 112 natychmiast.

Objawy mogą minąć, ale ryzyko udaru wkrótce po TIA jest wysokie (największe w pierwszych 24–48 h). Potrzebne są: badania krwi, EKG/monitoring, obrazowanie mózgu (CT/MRI), USG/TK/MR tętnic szyjnych i kręgowych, ocena źródeł zatoru (np. migotanie przedsionków).